بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

انترناسیونال ٣٢٢

مصطفی صابر

 

رهبری انقلاب حاضر و  کنگره هفتم حزب

 

کمتر از یک ماه دیگر کنگره هفتم حزب کمونیست کارگری برگزار  خواهد شد.  دستور این کنگره طبعا انقلاب جاری در ایران است. کنگره باید به مهمترین مسائل انقلاب بپردازد و پاسخ روشن بدهد. اما مهمترین مساله انقلاب حاضر نیز روشن است: مساله رهبری.  اینرا ما از همان روز اول خیزش انقلابی مردم در بیانیه حزب (٢٤ خرداد ٨٨) اعلام کردیم: "شرط پیروزی انقلاب مردم علیه جمهوری اسلامی، اتحاد و سازمان یافتگی و تامین رهبری  هوشیار و مصمم جنبش انقلابی است." و اضافه کردیم که: "حزب کمونیست کارگری، حزب این کار است." طی پنج ماه گذشته حزب در این جهت گام هایی به جلو گذاشته است. اما هنوز راه درازی در پیش است. کنگره هفتم حزب باید قدم های بعدی را تعریف کند و پیش پای حزب و جامعه قرار دهد.

 

رهبری انقلاب حاضر هم اکنون چگونه صورت میگرد؟ این رهبری با چه معضلات و مشکلاتی روبروست؟

 

بعد از ١٣ آبان دیگر از آفتاب روشنتر است که رهبری در دست جریاناتی که میخواهند جنبش و حرکت مردم را در چهارچوبه جمهوری اسلامی محدود کنند،  نبوده و نیست. اکنون دیگر همه ناظرین که ذره ای واقع بینی داشته باشند فهمیده اند که آنچه در ایران میگذرد انقلابی علیه کلیت جمهوری اسلامی است و  امثال موسوی و کروبی صرفا به دنبال انقلاب کشیده شده اند. حتی تعبیر "رهبر اتفاقی" که برخی از مفسرین برای توجیه آبرومندانه وضعیت مضحک این حضرات ابداع کرده اند،  دور از واقعیت است. نه "اتفاقی" در کار بود و نه "رهبری" از سوی اینها اعمال شد.  مساله این است که با توجه به اختناق و سرکوب وحشیانه جمهوری اسلامی انقلاب بطور عینی نیاز به شکافی در بالا داشت تا ابراز وجود کند و توازن قوا را بهم زند، دستگاه سرکوب و اختناق را فلج کند تا بتواند شرایط سیاسی پیشروی و شکل گیری رهبری واقعی خود را تامین کند. این "اتفاق" نبود، ضرورتی بود که رخ داد. ارزش مصرف موسوی و کروبی برای انقلاب حاضر با همان فوران و ابراز وجود اولیه، یعنی از همان روزی که سه میلیون جمعیت در تهران به خیابان ریخت، تقریبا تمام شده بود. فراخوانهای اینها که به مساجد بروید و غیره از همان ابتدا و آشکارا توسط انقلاب به سخره گرفته شد و معلوم بود انقلاب به راه خود را میرود.

 

اما این فقط میتوانست یک وضعیت گذرا برای انقلاب  باشد. این هم نقطه قوت و چیره دستی انقلاب بود که از شکاف در بالا ماهرانه استفاده میکند،  و هم در عین حال نقطه ضعف انقلاب حاضر است که نشان میدهد نتوانسته یک رهبری متعین سیاسی، با  اتوریته و منسجم را ارائه دهد. نباید تا آن حد شیفته نقطه قوت انقلاب شد که نقطه ضعف آنرا نادیده گرفت. خصوصا اینکه نیروهای راست جامعه که روز به روز بیشتر متوجه میشوند که این انقلاب از لحاظ مضمون و شکل چپ و رادیکال است، میکوشند این نقطه ضعف انقلاب را به یک فضیلت ارتقاء دهند. چون میدانند که انقلاب بدون رهبری سیاسی پیگیر و مطمئن را میتوان در نقطه ای متوقف کرد. لذا منفعت آنها در باد زدن به همین نقطه ضعف انقلاب است. در نتیجه این انقلاب اکنون باید آگاهانه و مصرانه در جهت شکل دادن به رهبری سیاسی که با مضمون چپ و رادیکال آن همخوانی دارد گام بردارد.   وقتی توجه کنیم که این انقلاب چه وظایف عظیمی در پیش دارد آنوقت ضرورت عبور از موقعیت فعلی در امر رهبری خود را بیشتر نشان خواهد داد.

 

انقلاب کنونی در ایران جمهوری اسلامی را هدف قرار داده است. اما سرنگونی جمهوری اسلامی بنوبه خود  آغاز نبردهای عظیم تر و طوفانی برای تعیین سرنوشت جامعه ایران است. باید توجه کنیم که ایران در چهارراه حوادث جهان است و پیروزی انقلاب در ایران به بن بست های متعدد در اوضاع منطقه و جهان گره خورده است. مردم ایران فقط وقتی به شدت متحد و منسجم و سازمان یافته باشند، فقط وقتی از لحاظ سیاسی یک رهبری تیز و منعطف و همه جانبه داشته باشند، فقط وقتی که مردم قیام کننده در عین حال خود را بصورت مردم حکومت کننده متشکل کرده باشند، یعنی در انواع تشکل های توده ای و در عین حال حول یک حزب سیاسی آبدیده و آماده و منظم متحد شده باشند، میتوانند به پیروزی همه جانبه و با ثبات دست یابند. هم اکنون حتی در اولین قدم ها میتوان دید که چگونه نیروهای مختلف راست و بورژوا مستقیم و غیر مستقیم پشت سر جمهوری اسلامی رفته اند و انقلاب در ایران برای پیروزی خود نه فقط باید در داخل ایران از انسجام و اتحاد و روشن بینی بالایی برخوردار باشد، بلکه باید بتواند مردم آزاده جهان را به حمایت خود به میدان آورد.

 

کدام جریانی میتواند چنین رهبری سیاسی همه جانبه ای را تامین کند؟ جریانی که سالهاست دارد بی تزلزل همین خط را دنبال میکند و با شور و اشتیاق برای این روز آماده میشود حزب کمونیست کارگری است. یاد آوری این از سر خود متشکری نیست، ما صمیمانه دست هر  جریان دیگری که در این جهت گام برداشته و یا اکنون کوچکترین قدمی بردارد میفشاریم.  به این معنی هم نیست که حالا ما بر دیگران فخر بفروشیم که درست میگفتیم و پیش بینی مان درست بود و غیره. اگر فرقی بین ما و بقیه هست تنها و تنها در این است که وظیفه و مسئولیت ما بمراتب سنگین تر است. تامین رهبری انقلاب در ایران قبل از هرکسی بر دوش حزب ماست. ما موظفیم این رهبری را تامین کنیم و لیست طولانی از وظایف دشوار در پیش ماست. ما باید کماکان شعارهای صحیح و گام های درست انقلاب را در هر مقطع تعریف کنیم. باید بدقت مراقب باشیم که وحدت و انسجام مبارزه مردم برای سرنگونی جمهوری اسلامی به بهترین نحو تامین شود. باید بیرحمانه نیروهایی که از جمهوری اسلامی و وضع موجود دفاع میکنند و میخواهند انقلاب را به شکست بکشانند را افشاء کنیم. باید علیه هرگونه خرافه ملی و قومی و مذهبی که بین مردم تفرقه اندازد بشدت مبارزه کنیم. باید تحزب گریزی و تبلیغات جنگ سردی علیه کمونیسم را بعنوان سلاح های طبقه حاکم از کف آنها بیرون آوریم. باید وسیع ترین نیروهای چپ جامعه را متحد و متشکل کنیم و علیه هرگونه فرقه گرایی و تعصبات چپ منزوی و غیر اجتماعی مبارزه کنیم. باید به همه انسانهای شریف جامعه نشان دهیم که راه رهایی جامعه این است که همراه جمهوری اسلامی کل مناسبات متکی بر استثمار و جهل و نابرابری را به گور بسپاریم. ما باید نشان دهیم که راه رهایی برقراری انسانیت و سوسیالیسم انسانی مارکس است. مهمتر از همه،  ما باید بتوانیم مضمون رادیکال و نهایتا سوسیالیستی انقلاب حاضر را به یک انتخاب سیاسی تبدیل کنیم. ما باید حزب سیاسی رهبری کننده انقلاب، حزب سیاسی تشکیل دهنده دولت آتی و طرف حساب همه دول جهان را در دسترس مردم قرار دهیم. بدون این آلترتاتیو سیاسی قدرت، پیروزی انقلاب تضمین نیست. یادمان باشد که انقلاب میتواند در کوچه و خیابان، در کارخانه و دانشگاه و مدرسه چپ باشد اما در سطح قدرت سیاسی بی نماینده و نامتعیین باقی بماند و نهایتا راست قدرت را بگیرد و انقلاب را سرکوب کند. این درس را ما در انقلاب ٥٧ آموختیم و اکنون موظفیم حزبی که انسانیت و آزادی و برابری را در سیاست نمایندگی میکند، در یک کلمه آلترناتیو سیاسی انسانیت را در دسترس انقلاب و مردم قرار دهیم.

 

کنگره هفتم فرصت مغتنمی است که تا این آلترناتیو سیاسی، این حزب رهبری کننده انقلاب و سازمان دهنده قدرت انقلابی آینده  را روشنتر و شاداب تر از همیشه به جامعه، به همه آزادیخواهان و به صفوف خود حزب ارائه دهیم. *


بازگشت به صفحه اول