بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

انترناسیونال ٣٢٢

دانش آموزان و دانشجویان در صف انقلاب!

گفتگو با نوید مینایی

انترناسیونال: در آستانه ۱۶ آذر هستیم در حالیکه جوانان و نوجوانان در انقلاب جاری در ایران نقش تعیین کننده ای دارند. جوانان مثل همیشه دانشگاه را به مرکز اعتراض به جمهوری اسلامی تبدیل کرده اند با این تفاوت که مطالبات دانشجویان کاملا ضد حکومتی شده است. نوجوانان هم در مدارس اعتراضات شان را آغاز کرده اند و می توان گفت انقلاب به مدارس هم رفته است. وضعیت در مدارس چگونه است؟

نوید مینائی: بله مدارس هم با موج گسترده اعتراضات به صف انقلاب پیوسته اند. جوانان و نوجوانانی که در خیابان در اعتراضات  حضور دارند و اتفاقا نیروی عمده ای هم در این اعتراضات هستند، دارند مدارس را نیز به عرصه مبارزه با حکومت اسلامی تبدیل می کنند. گزارش هایی از مدارس تهران و کرمانشاه داشته ایم که گواه این امر است. حمله اوباش اسلامی به مدارس هم همین را تائید می کند. شعار دادن و سرود خواندن و تجمع و احساس همبستگی و اتحاد در مقابل مسئولین مدارس (که عمدتا مسئول ایجاد رعب و وحشت در میان دانش آموزان هستند) در بین دانش آموزان دارد باب می شود. بچه ها سرود می خوانند و شعار می دهند و از این طریق حس همبستگی شان تقویت می شود.

کسانی که در جمهوری اسلامی مدرسه رفته اند فضای سرکوب و ایجاد رعب و وحشت در میان نوجوانان را به خوبی می شناسند. انواع و اقسام نهادهای اسلامی و تنبیهی و نظارتی در مدارس راه انداخته اند و از این جهت شدت کنترل و سرکوب در مدارس به مراتب بالاتر از دانشگاه است. از بعد از مهر ماه امسال هم پلیس و نیروهای سرکوبگر حضور دائمی در اطراف مدارس دارند که مسئولین آموزش و پرورش هم این موضوع را تائید کرده اند. طرح گسیل ۴۰۰۰ مبلغ سیاسی! از جمله طرح های آموزش و پرورش است که در کنار آخوند و پایگاه بسیج و پلیس قرار است مدارس را کنترل کنند و این خود نشان دهنده وحشت حکومت از مدارس و همین طور نشان دهنده حال و هوای اعتراضی مدارس است که جمهوری اسلامی را واداشته تا عکس العمل نشان بدهد.

ولی انقلاب با تمام قدرتی که دارد، همه این موانع را کنار زده و وارد مدارس شده است. نوجوانان علیرغم همه این فضای سرکوب دارند اعتراضات خود را آغاز می کنند و مدارس را عرصه مبارزه با جمهوری اسلامی می کنند. بسیار طبیعی هم هست. چرا که این نوجوانان همان هایی هستند که در خیابان با جمهوری اسلامی مبارزه می کنند و دوستان و همکلاسی های اشکان و سهراب و آرش و سایر نوجوانانی هستند که جمهوری اسلامی به قتل رسانده و یا در کهریزک و اوین شکنجه کرده است.

بالطبع دانش آموزان علیه این همه سرکوب و فضای اختناقی هستند که در مدارس حاکم است. حضور آخوند و امروز مبلغ سیاسی جز برای ایجاد وحشت و سرکوب نیست و نوجوانان علیه این فضا به پا خاسته اند. با شعار هایی که می دهند با سرودهایی که می خوانند و تجمع شان در محوطه مدارس دارند بین خودشان اتحاد و همدلی ایجاد می کنند و علیه همه این سیاست های سرکوبگرانه می ایستند. در مقابل دشمن صف بندی می کنند و صف شان را منسجم می کنند و به قدرت جمعی شان اتکا می کنند و یاد می گیرند متحد باشند. این نوجوانان همانطور که علیه سرکوب و آخوند و بسیجی و نماینده ولی فقیه هستند بالطبع شعارشان هم علیه همین ها باید باشد و مثل دانشگاه و خیابان "مرگ بر دیکتاتور" و "زندانی سیاسی آزاد باید گردد"  و "آزادی و برابری" از جمله شعارها و مطالبات آنان است.

انترناسیونال: دانشگاه ها به خصوص از بعد از روز ۱۳ آبان صحنه اعتراض به حکومت اسلامی بوده اند و یک دم از اعتراض باز نایستاده اند. وضعیت دانشگاه ها و اعتراضات دانشجویان در روزهای اخیر چگونه بوده است؟

نوید مینائی: دانشگاه در واقع اولین جایی بود که حکومت می خواست سرکوب کند. واقعه و فاجعه کوی دانشگاه که در ۲۴ و ۲۵ خرداد اتفاق افتاد ابعادش  بسیار گسترده تر از تیر ۷۸ بود و تعدادی از دانشجویان کشته شدند. این سرکوب ها با شدت و حدت از طرف حکومت ادامه یافته است. ولی اتفاق مهمی که افتاده این است که دانشگاه و دانشجویان نه تنها مرعوب و مغلوب نشده اند که بسیار تعرضی و رادیکال تر شده اند. شکل اعتراضات و مطالبات و شعارهای دانشجویان این را به خوبی نشان می دهد.  و از جمله اتفاقات می توان به تمسخر نیروهای بسیجی توسط دانشجویان اشاره  کرد و اینکه دیگر قدرت ارعابشان را از دست داده و فرسوده شده اند و در مقابل، دانشجویان متحد تر و رادیکال تر می شوند.

اعتراضات زیاد و بی وقفه ای در دانشگاه ها در جریان است که اشاره ای به تعدادی از آنها می کنیم.

از جمله دانشجویان دختر دانشگاه شریف روز ۲شنبه ۱۸ آبان در اعتراض به برخوردهای حراست با دختران دانشجو به بهانه "بد حجابی" و تعلیق از تحصیل دو دانشجوی دختر به همین بهانه در سالن غذا خوری دانشگاه تجمع اعتراضی برپا کردند. گفتنی است که در دانشگاه شریف و خواجه نصیر دستورالعملهایی ابلاغ کرده اند و تیم هایی برای برخورد با دختران تشکیل داده اند.

دانشجویان دانشگاه علم و صنعت هم در اعتراض و اعتصاب هستند و شعارشان "مرگ بر دیکتاتور" و "دانشجوی سیاسی آزاد باید گردد" و "پول نفت چی شده خرج بسیجی شده" است.

دانشگاه خواجه نصیر در تهران چندین روز است که در اعتراض و اعتصاب به سر می برند. دانشجویان دانشگاه را به حالت تعلیق درآورده و شعار هایشان "مرگ بر دیکتاتور" و "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد" و "زندانی سیاسی آزاد باید گردد" است. اعتراضات این دانشجویان از روز ۱۶ آبان شروع شده و همچنان ادامه دارد. دانشجویان در این دانشگاه به شدت با بسیجی ها درگیر هستند.

دانشجویان دانشگاه شیراز در اعتراض به دستگیری ۳۰۰ نفر از دوستانشان در روز ۱۳ آبان به اعتراض دارند. دانشجویان دانشکده کشاورزی این دانشگاه روز ۱۶ آبان در تجمعی  به دستگیری دوستانشان اعتراض کرده و اقدام به اعتصاب غذا کردند. نیروهای سرکوبگر به دانشجویان حمله کردند و نوک حمله اوباش اسلامی به دانشجویان دختر بود. دانشجویان در مقابل با شعار "مرگ بر خامنه ای" و "زندانی سیاسی آزاد باید گردد" به تجمع خود ادامه دادند. فضای این دانشگاه همچنان ملتهب است.

دانشجویان دانشگاه هرمزگان نیز از روز ۱۶ آبان به مدت یک هفته کلاس های درس و دانشگاه را در اعتراض به وضعیت وخیم امکانات دانشگاه و برخورد های سرکوبگرانه مسئولان دانشگاه، تعطیل کرده اند. مرگ سعید نیکنام دانشجوی این دانشگاه که در اثر بیماری و نبودن امکانات بهداشتی و پزشکی جان خود را از دست داد نیز باعث خشم دانشجویان و بالاگرفتن اعتراضات آنان شده است.

دانشجویان یاسوج نیز هفته گذشته در اعتراض به جداسازی جنسی در سرویس های دانشگاه دست به تجمع و اعترا زندن و کلاس های درس را تعطیل کردند. این اعتراض بلافاصله به اعتراض ضد حکومتی تبدیل شد و چندین روز هم ادامه داشت.

دانشجویان خمینی شهر هم در حمایت و ادامه اعتراضات دانشجویان دانشگاه آزاد تهران سه شنبه ها تجمع اعتراضی برپا می کنند و با شعارهای ضد حکومتی و علیه حضور بسیجی ها در دانشگاه به صف اعتراضات دانشحویان دیگر علیه جمهوری اسلامی پیوسته اند.

به این ها باید اعتراضات گسترده و ادامه دار دانشجویان دانشگاه آزاد تهران، نجف آباد، بناب، دانشگاه شریف، پلی تکنیک، تهران، کرمان، چمران اهواز،فردوسی مشهد را نیز اضافه کرد که هر روز با برپایی تجمعات اعتراضی فضای بسیار رزمنده و رادیکالی را بر دانشکاه های ایران غالب کرده اند. از طرفی مسئولین دانشگاه ها به برخورد و سرکوب ادامه می دهند و نوک حمله آنان دانشجویان دختر هستند.

انترناسیونال: فراخوان شما به دانشجویان و دانش آموزان و کلا جوانان در آستانه ۱۶ آذر چیست؟

نوید مینائی: طبق شواهد و اخبار و اطلاعاتی که داریم ۱۶ آذر امسال با سال های گذشته بسیار متفاوت خواهد بود. امسال به نظر من ۱۶ آذر در خیابان ها بسیار پر جمعیت تر و رزمنده تر از دانشگاه ها خواهد بود. حکومت و قداره بندان سپاه اسلام هر چه علیه مردم در ١٣ آبان قمه چرخاندند و تهدید کردند، نتوانستند جلوی اعتراض گسترده مردم را بگیرند و دیدیم که چه شد و مردم و جوانان و به خصوص زنان حضور فوق العاده ای در تجمعات داشتند. ۱۶ آذر که از جایگاه اعتراضی و پتانسیل بیشتری برای تجمع و اعتراض دارد باید نقش ویژه ای در تغییر توازن قوا به نفع مردم داشته باشد. یعنی جوانان و مردم باید در کنار اینکه در خیابان و دانشگاه و مدرسه حضور دارند، با طرح مطالبات شان و با تثبیت آنان جمهوری اسلامی را عقب بزنند. این یعنی اینکه ۱۶ آذر روزی برای طرح مطالبات و عمومی کردن شان است. طی روزهای گذشته همانطور که در اخبار و گزارشات هم می بینیم جمهوری اسلامی تمرکز ویژه ای بر روی زنان و دختران دارد و سرکوب آنان برایش در درجه اول اهمیت است که از خصلت ضد زن و سیاست آپارتاید جنسی حکومت ناشی می شود. دانشجویان همیشه با آپارتاید جنسی و جدا سازی جنسی مبارزه کرده اند و امروز هم این عرصه یکی از مهم ترین عرصه های مبارزه با جمهوری اسلامی است. در واقع تبعیض جنسی و برخورد با دختران امری "دخترانه" نیست، مثل مسئله زندانی سیاسی و دانشجوی زندانی ست که امر همه دانشجویان و همه مردم است و همه باید در مقابلش بایستند. دستگیری و زندانی کردن دانشجویان، اعدام جوانان و نو جوانان، فقر و تورم و بی کاری، قتل و کشتاری که ۳۰ سال است بی وقفه ادامه داشته و دزدی و چپاول اموال عمومی که منجر به فقر و کاهش امکانات رفاهی در جامعه می شود از جمله عرصه های نبرد جوانان و مردم بوده و هست.

فراخوان من به جوانان و نو جوانان این است که این مطالبات و خواسته هایی که همیشه برایش جنگیده اند را در مبارزاتشان مطرح کنند و حول این مطالبات متحد شوند. مبارزه شان را به خیابان بکشانند و مردم را به صفوف خود با شعار های خود دعوت کنند. بیانیه بدهند، شعار نویسی کنند و فضای جامعه را حول این مطالبات متمرکز کنند. "زندانی سیاسی آزاد باید گردد"، "مرگ بر دیکتاتور"، "نه به حجاب و نه به آپارتاید جنسی"، "سرکوب زنان موقوف"، "مجازات اعدام لغو باید گردد"، "زندگی مرفه حق مسلم ماست" از جمله شعارهایی هستند که مطالبات امروز جوانان و مردم را نمایندگی می کنند و باید شعارهای اصلی اعتراضات و تظاهرات ها باشند.

جوانان در دانشگاه و مدرسه نقشی اساسی و تعیین کننده در سرنگونی جمهوری نکبت اسلامی و پیروزی انقلاب دارند. مهم است که نماینده انسانی ترین و پیشرو ترین مطالبات در جامعه باشند و این خواست ها را در جامعه به خواسته های عمومی تبدیل کنند. جوانان باید در مقابل شعارها و مطالبات عقب مانده ای مثل بازگشت به دوران امام و یا رعایت قانون اساسی جمهوری اسلامی و اسلامی کردن دانشگاه ها و جامعه بایستند و نماینده تمام و کمال انسانیت مدرن و امروزی باشند، همانطور که در زندگی عادی و روزمره شان هستند و می خواهند آزاد و برابر زندگی کنند.*


بازگشت به صفحه اول