بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

انترناسیونال ٣٢٢

خلیل کیوان

سئوال در باره کنگره ٧

انترناسیونال: انتظار سیاسی شما از نقشی که کنگره حزب در این مقطع حساس سیاسی جامعه ایران میتواند ایفا کند چیست؟

خلیل کیوان: شاید بهتر است سئوال را به این شکل طرح کرد که انتظار جامعه از کنگره چیست. انتطار من از کنگره همان است که جامعه پیش پای آن میگذارد. حزب کمونیست کارگری یکی از اکتورهای اصلی سیاست ایران است. از اینرو، کنگره آن مستقیما به جامعه و تحولات آن مربوط است.

 اکنون برای بسیاری از ناباوران هم روشن شده است که آنچه که در ایران در جریان است، یک انقلاب است. انقلابی عظیم که بینان های نظام ارتجاعی حاکم و همه نابرابری ها و تبعیضات  آنرا نشانه گرفته است.  این حقیقت را دیگر نه فقط ما بلکه، پس از تحولات هفته گذشته در ١٣ آبان، بسیاری اذعان میکنند. طی هفته گذشته کوهی از مقالات  از فعالین سیاسی در نشریات و سایت ها منتشر شده است که مستقیم و غیر مستقیم این را صحه میگذارند. نیروهای وسیعی اکنون اذعان میکنند  که حضور مردم در خیابانها بخاطر اصلاح رژیم نیست. در حمایت از " اصلاح طلبان" نیست. انقلاب مخملی نیست. اعتراض مدنی نیست. این یک انقلاب است که راه خود را باز میکند و بجلو میرود. انعکاس این حقیقت را حتی در نشریات بین الملی نیز مشاهد میکنیم. یونایتدپرس در مقاله ای از حضور پرقدرت جوانان و زنان در تحولات و رهبری دانشجویان در این  انقلاب نوشته است. قدرت تحولات جاری در ایران حقیقتی را که حزب ما سالهاست پیش بینی میکرد و برای آن تلاش میکرد، میرود که به باور همگانی تبدیل کند. انقلاب با قدرت به پیش میرود!

با این اوصاف پاسخ سئوال شما روشن است. تامین رهبری انقلاب جاری مهمترین موضوع جامعه و لذا کنگره حزب است. کنگره  باید بتواند نشان دهد حزب آماده است که به مسائل پیش روی جامعه پاسخ میدهد. مردمی که در خیابانها در جنگ و گریزند، جوانان، زنان و دانشجویان و کارگران باید در ناصیه این حزب  رهبر انقلاب  را ببینند. کنگره باید در این رابطه پیام شفاف و روشنی داشته باشد. باید اعتماد جامعه را جلب کند. گره گاهای انتخاب اجتماعی چپ توسط مردم را در مقابل خود بگذارد و به آنها پاسخ گوید. این گره گاها کدام اند؟

مردم از اختناق بیزارند. از حکومت مذهبی و دخالت مذهب در شئون زندگی شان متنفرند. از بی عدالتی رنج میکشند. چپ جامعه برای رفع همه این تبعیض ها و نابرابرهای مبارزه میکند.  از اینرو، انتخاب طبیعی مردم چپ است. این نقطه قدرت ماست. اما این امر با روشن بینی و  با پراتیک فعال و حضور دائمی در جدال ها ممکن است. نیروهای گستره ای در سطح داخلی و بین الملی در تلاش اند این انتخاب صورت نگیرد. دشواریهای زیادی پیش پای ماست. تجربه سوسیالیسم های خاکستری یک مانع جدی بر سر راه ماست. کنگره باید بتواند در عین حال که سیمای یک نیروی سازش ناپذیر و سرنگونی طلب را ترسیم میکند چهره یک نیروی بشدت آزادیخواه را از خود نشان دهد. باید تفاوت خود را با سوسیالیسم های خاکستری به جامعه نشان دهد. کنگره حزب رهبری شاداب و حی و حاضر و با اشتها را باید در اختیار انقلاب حاضر قرار دهد. آزادیخواهی افراطی و تفاوت با سوسیالیسم های خاکستری دو حلقه مهم سیاسی است که ما را به انتخاب اجتماعی مردم بدل میکند. بنظر من اگر این دو برداشت از کنگره در جامعه انعکاس یابد، امر رهبری از نقطه نظر عملی و تاکتیکی و هدایت روزانه و گرد آوری نیرو برای سرنگونی و پیروزی انقلاب دور از دسترس نخواهد بود. *


بازگشت به صفحه اول