بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

اطلاعیه پایانی کنگره هفتم حزب کمونیست کارگری ایران

 

کنگره هفتم حزب کمونیست کارگری ایران در روزهای ١٤ و ١٥ آذر ٨٨ (٥ و ٦ دسامبر ٢٠٠٩) در کشور هلند برگزار شد. طبق سنت تاکنونی حزب کنگره هفتم نیز بطور علنی برگزار شد و مباحث آن مستقیما از طریق اینترنت پخش میشد. در این کنگره بیش از ٢٥٠ نماینده و مهمان و ناظر حضور داشتند. کنگره با سرود انترناسیونال و یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم، جانباختگان انقلاب مردم ایران و به یاد عزیز منصور حکمت کار خود را شروع کرد. کنگره بدنبال سخنرانی افتتاحیه حمید تقوائی لیدر حزب، اعتبارنامه نمایندگان را تائید کرد و پس از تصویب آئین نامه و دستور پیشنهادی و استماع پیامهای احزاب و شخصیتهای سیاسی وارد دستور شد.  دستور کنگره سه قطعنامه در مورد "شرایط پیروزی انقلاب جاری و تعیین دولت آتی"، "خصلت طبقاتی انقلاب حاضر"، و "وضعیت سیاسی کردستان و وظایف ما"، و چهار قرار در مورد "جمهوری انسانی"، "تاکید بر قطعنامه در مورد انقلاب جاری مصوب دفتر سیاسی، " کادرها"، و " جنبش همبستگی با مردم ایران" را شامل میشد. همه این اسناد، بجز دو سند آخر که بعلت ضیق وقت مورد بررسی قرار نگرفت، در کنگره به بحث گذاشته شد و به تصویب رسید. کنگره تصویب اسناد باقیمانده را به کمیته مرکزی محول نمود. علاوه بر این مانیفست انقلاب ایران نیز در کنگره قرائت شد و به تصویب همه نمایندگان و تایید همه میهمانان و ناظرین در کنگره رسید.

 

در سخنرانی افتتاحیه حمید تقوائی بر اهمیت کنگره هفتم بر متن وضعیت انقلابی در ایران تاکید کرد و گفت  این کنگره از جهات مختلفی کنگره انقلاب است، یک انقلاب زنده و جاری که حزب را بمیدان فرا میخواند. او گفت حزب ما در تدارک  و شکل دادن به انقلاب حاضر نقش داشته است، به استقبال آن رفته و فواخوان دهنده آن بوده است و اکنون این انقلاب است که ما را فرامیخواند. و کنگره باید به این فراخوان پاسخ روشن و همه جانبه ای  بدهد.

 

در بخش پیامها  رفقا عصام شکری از حزب کمونیست کارگری چپ عراق، پیمان از سازمان سوسیالیستهای کارگری افغانستان، و اتین از کمیته بین المللی کمونیستی از فرانسه پشت تریبون قرار گرفتند و از جانب سازمانهای متبوعه خود به کنگره پیام دادند  و سپس پیام  کتبی کمیته اجرائی حزب کمونیست ایران به کنگره هفتم قرائت شد. پیامهای شخصی رفیق سمیر نوری از رهبری حزب کمونیست کارگری چپ عراق، رفیق مادر عضو هفتاد و دو ساله حزب، و هارتموت کراوس سردبیر نشریه مارکسیستی هینترگروند از آلمان نیز از جمله پیامهائی بود که به سمع کنگره رسید. هم چنین در آخر این بخش و در فرصتهای دیگری در طی کنگره پیامهای  پرشور اعضا و  کادرهای حزب از داخل ایران قرائت میشد.    

 

 مبحث گزارش که بوسیله اصغر کریمی رئیس هیات دبیران حزب ارائه شد تصویر همه جانبه و روشنی از فعالیتهای حزب در فاصله بین دو کنگره بدست داد. در این گزارش عرصه های مختلف فعالیت حزب  مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و بوِیژه به کمپینهای موفق حزبی نظیر کمپین علیه اعدام، نقش کانال جدید و تاثیر آن بر رشد نفوذ و محبوبیت حزب ، و سیاست و عملکرد حزب در قبال انقلاب جاری بعنوان نقاط قوت فعالیت حزب اشاره شد. در ادامه این گزارش شهلا دانشفر دبیر کمیته سازمانده حزب گزارش تکمیلی در رابطه با تشکیلات حزب در داخل کشور ارائه کرد. بعد از ارائه گزارشات نمایندگان در مورد نکات مطرح شده و همچنین نظر و ارزیابی خود از عرصه های مختلف فعالیت حزبی صحبت کردند. در این مبحث بخصوص نقش و فعالیت تشکیلات مخفی حزب، تا آنجا که مسائل امنیتی اجازه میداد، مورد بررسی قرار گرفت و نمایندگان کنگره تصویر ملموس و روشنی از فعالیتهای سازماندهی حزب در جامعه بدست آوردند.

 

مضمون و جهت گیری عمومی قطعنامه های کنگره تحلیل و تبیین انقلاب جاری در ایران و پاسخگوئی به مسائلی بود که این شرایط انقلابی در برابر حزب قرار داده است.  مضمون سیاسی و طبقاتی انقلاب، شرایط پیروزی آن، نقش حزب و طبقه کارگر در انقلاب جاری، زمینه ها و نتایج بین المللی انقلاب جاری، نقش نیروهای راست و موانعی که بر سر راه انقلاب ایجاد میکنند، اهمیت نقش رهبری کننده حزب و آلترناتیوی که حزب در برابر جامعه قرار میدهد همه از جمله نکات مطروحه در قطعنامه های پیشنهادی  بود که از جنبه های مختلفی در بحثهای مخالف و موافق حول هر سند  مورد بررسی قرار گرفت. یکی از اسناد مهم تصویب شده قرار در مورد شعار جمهوری انسانی بود. این قرار در واقع تاکید همیشگی نظری و عملی حزب ما بر انسان و انسانیت و خصلت عمیقا انسانگرایانه سوسیالیسمی که حزب ما نمایندگی میکند را در قالب یک شعار سیاسی ناظر بر مضمون و خصلت آلترناتیو و نظام و حکومتی که حزب برای تحقق آن مبارزه میکند، بیان میدارد. این جهت گیری بی شک در دل شرایط انقلابی جاری نقش مهمی در پیشروی های بیشتر حزب خواهد داشت. 

 

مانیفست انقلاب ایران، سند مهم دیگری بود که به زبان فارسی و انگلیسی در کنگره قرائت شد و در میان ابراز احساسات پرشور حاضرین مورد  تصویب و تایید همه نمایندگان و ناظرین قرار گرفت. 

 

کنگره ۶۴ نفر را بعنوان اعضای کمیته مرکزی انتخاب نمود که عبارتند از:  فریده آرمان، رها آزاد، کیان آذر، محمد آسنگران، محسن ابراهیمی، مینا احدی، عبه اسدی، ناصر اصغری، غلام اکبری، سیامک امجدی، نازنین برومند، بهروز بهاری، سیامک بهاری، سیما بهاری، فاتح بهرامی، حسن پناهی، فریبرز پویا، الیا تابش، حمید تقوائی، امیر توکلی، کیوان جاوید، جلیل جلیلی، فرشاد حسینی، بهمن خانی، شهلا دانشفر، میترا دانشی، پتی دوبنیتاس، بهرام سروش، محبوبه سیاهمردی، کریم شامحمدی، سهیلا شریفی، عصام شکری، محمد شکوهی، ایمان شیرعلی، مصطفی صابر، سوسن صابری، حسن صالحی، مهین علیپور، مرتضی فاتح، منصور فرزاد، جمیل فرزان، مرسده قائدی، اصغر کریمی، محمد امین کمانگر، خلیل کیوان، عبدل گلپریان، عباس ماندگار، یدی محمودی، شیوا محبوبی، احسان محبی، علی محسنی، رضا مرادی، علی مرادی، فرشته مرادی، شهناز مرتب، بهروز مهرآبادی، کاوش مهران، نوید مینائی، مریم نمازی، سمیر نوری، کاظم نیکخواه، افسانه وحدت، رحیم یزدانپرست و بابک یزدی.

 

در نشست کوتاه اعضای کمیته مرکزی بلافاصله بدنبال کنگره، حمید تقوائی به اتفاق آرا بعنوان دبیر کمیته مرکزی انتخاب شد و ٢٦ نفر زیر به عنوان عضو دفتر سیاسی انتخاب شدند:   

فریده آرمان، کیان آذر، محمد آسنگران، محسن ابراهیمی، مینا احدی، عبه اسدی، نازنین برومند، بهروز بهاری، سیامک بهاری، سیما بهاری، فاتح بهرامی، امیر توکلی، کیوان جاوید، فرشاد حسینی، شهلا دانشفر، بهرام سروش، عصام شکری، مصطفی صابر، حسن صالحی، مرتضی فاتح، اصغر کریمی، خلیل کیوان، یدی محمودی، نوید مینائی، مریم نمازی و کاظم نیکخواه.  در این نشست مصطفی صابر بعنوان رئیس دفتر سیاسی انتخاب گردید.

 

سخنرانی اختتامیه حمید تقوائی بر دستاورهای کنگره و اهمیت اسناد مصوبه آن اختصاص داشت. وی گفت کنگره بخوبی به وظایفی که در برابرخود داشت و به فراخوان انقلاب مردم ایران پاسخ مثبت داد و جهت گیری درست و اصولی ای را  در مقابل حزب قرار داد که بیگمان نقش تعیین کننده ای در موفقیت حزب در عرصه های مختلف فعالیتش خواهد داشت. در این کنگره یازده نفر از مهمانان و ناظرین به عضویت حزب در آمدند و کنگره در فضائی گرم و صمیمانه و پرشور، فضائی که از همان آغاز بر این گردهمائی چه در  جلسات رسمی و چه در خارج از جلسات حاکم بود، به کار خود پایان داد.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۱۹ آذر ١٣۸۸، ۱۰ دسامبر ٢٠٠٩


بازگشت به صفحه اول