بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

انترناسیونال ٣٢٥

در باره کنگره ٧

سئوال از دفتر سیاسی

 

انترناسیونال: کنگره ٧ حزب در یکی از حساسترین مقاطع سیاسی جامعه ایران برگزار میشود.  با توجه به این اوضاع سیاسی، مهمترین مسائل سیاسی که باید در کنگره مطرح شوند چه ها هستند؟

 

فاتح بهرامی: طبعا مهمترین مسائل باید پاسخ به مسائل این مقطع حساس باشد. این مقطع حساس، این دوره انقلابی، امروز پس از سه دهه حاکمیت مرتجعترین جناح بورژوازی ایران اتفاق افتاده است. پس از سه دهه حاکمیت توحش اسلامی، جامعه ای مجروح زیر تازیانه بربریت سرمایه و اسلام امروز در یک موج برگشت بپاخاسته تا کل این نظام کثیف را با همه جناحهای آن بزیر بگیرد و سرنگون کند. اما حساسیت مقطع کنونی در جامعه ایران بخاطر اینست که بهمراه باز شدن صورت مساله قدرت سیاسی و جایگزینی جمهوری اسلامی جنبشهای گوناگون با پاسخها و راه حلهای خود صف آرائی کرده اند. در یکسوی این صف آرائی، راه حل انقلابی برای سرنگونی جمهوری اسلامی و پیروزی کمونیسم در ایران پاسخ اساسی و قاطع حزب کمونیست کارگری است. اما در سوی دیگر، در صف بورژوازی ایران، از جمهوری اسلامی و همه جناحهایش تا جریانات رنگارنگ ناسیونالیستی، علیرغم جنگ و جدالشان، همگی بر سر به شکست کشیدن این انقلاب و منحرف کردن آن متفق القولند زیرا صدای "سوسیالیزم بپاخیز برای رفع تبعیض" را شنیده اند و "خطر" سوسیالیسم را بیخ گوش خود حس کرده اند. مساله مهم اینست که جریانات بورژوائی از یکسو راه حلهایشان برای دست بدست شدن قدرت در ایران شکست خورده است و از آنسو امروز با قد علم کردن یک جنبش انقلابی مواجه شده اند. شکی نیست که انقلاب در یک کشور مانند ایران و با وجود یک جریان قدرتمند کمونیستی کارگری یک خطر بزرگ و واقعی برای کمپ مدافع سرمایه است. از اینرو مساله مهم این کمپ در شرایطی که با یک انقلاب مواجهند برخورد به خود این انقلاب است، و همراه این، از آنجا که سرنگونی جمهوری اسلامی بعنوان اولین هدف انقلاب در دستور روز جامعه قرار گرفته است، سرنوشت جمهوری اسلامی در متن این انقلاب نیز مشغله دائمی و موضوع کار کل بوروژوازی است. جناح ولی فقیه برای حفظ خود رسما و علنا ارعاب و کشتار و کهریزک را در چنته دارد که بی تاثیری آن اثبات شده است. جناح دیگر نهایت تلاش و حداکثر آمال و آرزویش کنار گذاردن خامنه ای و "دولت کودتا" است که اساس جمهوری اسلامی را بتواند حفظ کند. اگر انقلاب علاوه بر جمهوری اسلامی برای کل جنبش ملی اسلامی و همچنین راست پروغرب یک خطر واقعی است و پیروزی آن کل این جریانات را از صحنه سیاسی کنار میگذارد آنگاه شکست این انقلاب به یک هدف اینها بدل میشود. اما انقلابی که هر روز چپ تر و صریحتر علیه کلیت جمهوری اسلامی به پیش میرود، شکست آن برای جناح اپوزیسیون خامنه ای و راست فقط از کانال انکار آن و در عین حال سوار شدن بر آن، و تلاش برای تبدیلش به "انقلاب مخملی" معنی پیدا میکند. بهمین دلیل است که موسوی ٦٧ در آرزوی بازگشت دوران خمینی است و امثال کروبی حاضر است جلو دانشگاه کتک بخورد و محسن سازگارا از تخصص در عرصه سازماندهی سپاه پاسداران به سازماندهی کارگری و اعتصاب عمومی تغییر رشته بدهد! اما نه حزب کمونیست کارگری اجازه میدهد، نه طبقه کارگری که زندگی دو نسل آن تباه شده و نه زنی که ٣٠ سال است انسانیتش انکار میشود، و نه هر کسی که منفعتی در سرپاماندن این نظم ضد انسانی ندارد. آزادی، برابری، رفاه و انسانیت فقط محصول سوسیالیسم است و این انقلاب باید با پیروزی اش یعنی سرنگونی جمهوری اسلامی و برپائی جمهوری سوسیالیستی آنرا متحقق میکند.

 

کنگره هفتم حزب در این مقطع حساس و در این شرایطی که انقلاب و ضد انقلاب بر سر سرنوشت یک جامعه ٧٠ میلیونی در جدالند برگزار میشود. واضح است که موضوع کنگره موضوع این انقلاب و جوانب مختلف آن است. اگر به مضمون مباحث این کنگره در پاسخ به سوال اکتفا بکنم باید تاکید کنم که کنگره اساسا بر سر بررسی خصوصیات و ویژگیهای این انقلاب و شرایط پیروزی آن است. و این مجموعه ای از مهمترین مباحث از خصوصیات جدال طبقاتی در ایران تا سازماندهی طبقه کارگر و مردم آزادیخواه برای ایفای نقش در این انقلاب و تا تاکید بر سرخط مهمترین وظایف حزب در قبال اینها و برای رهائی جامعه را دربرمیگیرد.*


بازگشت به صفحه اول