بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

نگار عزیز مرادی از بازداشت پلیس ترکیه آزاد شد

 

نگار عزیزمرادی پناهجوی ایرانی در تاریخ 25 اکتبر 2009 در نایروبی دستگیر و به کشور ترکیه بازگردانده شده بود. وی از سوی پلیس آن کشوربازداشت و در خطر دیپورت به ایران قرار گرفته بود. نگار در "دیپورت سنتر" استامبول بدلیل محیط غیر بهداشتی و حساسیت به دود سیگار دچار بیماری و عفونت ریه شده و در شرایطی بسیار غیر انسانی بسر می برد.

 

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در تاریخ 21 نوامبر 2009 طی نامه ای از سازمان عفو بین الملل و سازمان دیدبان حقوق بشر و کلیه سازمانهای بشردوست خواسته بود که به یاری نگار عزیزمرادی بشتابند و از دولت ترکیه بخواهند تا نگار عزیز مرادی را از آن بازداشتگاه آزاد کنند. فدراسیوین خواستار معالجه فوری  نگار و معرفی وی به  پزشک به دلیل بیماری ریه  و پذیرش وی به عنوان پناهنده از سوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل شده بود.

 

نامه عبدالله اسدی دبیر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به سازمانهای دفاع از حقوق بشر در روزنامه "حریت" یکی از روزنامه های  پرتیراژ ترکیه به چاپ رسید و موضوع  بازداشت نگار به یک موضوع  جنجالی در ترکیه تبدیل گردید.  به دنبال اعلام این کمپین از سوی فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی، شمار زیادی از سازمانها و شخصیتهای مدافع حقوق پناهندگی و بسیاری از دوستان نگار برای آزادی  وی از بازداشتگاه پلیس ترکیه و دفاع از حق پناهندگی او بسیج شدند و آزادی نگار را ممکن کردند و از دیپورت وی به ایران جلوگیری به عمل آوردند. جنبش آتئیستی  رایلیان که از نگار به عنوان رهبر جنبش آتئیستها در ایران نام برده بود این کمپین را مورد حمایت خود قرار داد.  

 

با شروع کمپین دفاع از حق پناهندگی نگار و بازتاب نامه فدراسیون در روزنامه های داخلی ترکیه تمام سیگاریها را از بخشی که نگار در آن زندانی بود و به علت آلودگی محیط به دود سیگار دچار بیماری ریه شده بود جدا کردند و  وی را برای معالجه به پزشک بردند. ژورنالیستها و روزنامه نگاران داخلی ترکیه کنجکاو شدند و به انعکاس خبر بازداشت و خطر دیپورت نگار به ایران پرداختند. فعالین جنبش رایلیان  روز پنجشنبه 5 دسامبر در بسیاری از کشورهای جهان در مقابل سفارت خانه های ترکیه تجمع کردند و خواستار آزادی نگار عزیز مرادی شدند.

پلیس ترکیه در برگه ای که به نگار داده به وی دو هفته مهلت داده است تا جایی برای خود پیدا کند و یا خود را به یکی از کمپهای پناهندگی آن کشور معرفی نماید و از طریق یوان وضعیت پناهندگی اش را روشن کند. نگار روز دوشنبه به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در آنکارا مراجعه کرد و ازآن سازمان خواست تا هرچه زودتر به وضعیت پناهندگی وی رسیدگی نمایند. مهلتی که UNHCR برای آخرین مصاحبه به وی داده است نیمه دوم ماه ژانویه است. 

 

روز دوشنبه فرحناز یک دختر پناهجویی افغان بزرگ شده ایران از زندانی که نگار در آن نگهداری می شد به دفتر فدراسیون زنگ زد و گفت: "من از طریق نگار با سازمان شما آشنا شدم. خودم و برادر کوچکترم که 19 ساله است مدت چهار ماه است که  در همان بازداشتگاه بسر می بریم . وضعیت بسیار بدی داریم دیشب پلیسها برادرم را در مقابل چشمان من به طرز وحشتناکی کتک زدند و این چندمین بار است که اورا کتک می زنند حکم دیپورتمان به ایران هم قطعی شده است."

سرنوشت نگار و فرحناز و برادرش سرنوشت هزاران پناهجو ایرانی است که از اختناق سیاسی در  ایران گریخته اند. ازنظر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی باید در همه جای جهان بدون هیچ اما و اگری  حق پناهندگی آنها برسمیت شناخته شود. همین طور فدراسیون به همه کسانی که برای آزادی نگار عزیز تلاش کردند تبریک می گوید و برای وی  آینده خوبی آرزو میکند.

همبستگی، فدارسیون سراسری پناهندگان ایرانی

 8 دسامبر 2009


بازگشت به صفحه اول